Milli Məclisin qapıları taybatay açılıb, hamı keçsin içəri

Milli Məclisin qapıları taybatay açılıb, hamı keçsin içəri

Və ya parlamentin yeni üzvləri cəmiyyəti təəccübləndirə biləcəkmi?

 

Fevralın 9-da keçiriləcək növbədənkənar parlament seçkiləri cəmiyyətdə ən aktual və müzakirə olunan mövzudur. Səbəblər çoxdur, amma əsas səbəb odur ki, ölkədə əsl siyasi ab-hava bərqərar oldu və siyasi mübarizənin “hərarəti” hiss olunur. Bunun həm obyektiv, həm də subyektiv səbəbləri var, amma nə olursa olsun, bir şey daimi olaraq qalacaq - bu seçkilər əvvəlkilərdən fərqli olaraq əhalinin bütün təbəqələrinin böyük marağına səbəb oldu. Ancaq hər bir şey haqqında növbə ilə danışaq.

 

Açıq etiraf etmək lazımdır ki, bütövlükdə Azərbaycan cəmiyyətinin siyasi sistemə və seçki prosesinə marağı itib. Çünki vətəndaşların reallıqda gördükləri ilə televiziyada siyasətçilərin, deputatların və məmurların dilindən eşitdikləri tamamilə fərqli idi. "Fantaziyalar" eşitməmək və oxumamaq üçün Azərbaycan cəmiyyəti yerli mediadan imtina etdi. İndi media azərbaycanlı oxucunu və izləyicisini necə geri qaytarmaq barədə düşünür. Ancaq bu problemləri araşdırmayacağıq.

 

Digər bir qıcıqlandırıcı amil ölkədə hər hansı bir siyasi hadisənin və ya prosesin olmaması idi. Əlbəttə ki, bütün bu müddət ərzində ölkədə bəzi hadisələr baş verdi, amma bütün bu proseslər Azərbaycan cəmiyyətindən yan keçdi. Hər şey yuxarılarda, bağlı qapılar arxasında, şayiələrdə, üstəlik fərqli və həmişə etibarlı olmayan şayiələrdə baş verirdi, buna görə də Azərbaycan cəmiyyətinin yerli siyasətə olan hər hansı marağı nə qədər idisə, indi də bir o qədərdir. Məsələn, “Uruqvay xəbərlərini” oxumaq yerli xəbərlərdən daha maraqlı idi.

Lakin ölkədə sosial-iqtisadi xarakterli qlobal proseslər baş verən zaman, bəlkə çox az adamın tanıdığı deputatlar dərhal peyda olmağa başladılar və elə fikirlər səsləndirirlər ki, camaat yenə “sizin danışmağınızdan susmağınız daha yaxşıdır”, - deyə əlini yelləyir.

 

Bu cür misallar çoxdur, amma ən diqqətçəkən məqam YAP təmsilçisi Siyavuş Novruzovun dedikləridir. İki devalvasiya ilində, parlamentin iclasında “Azərbaycanda heç bir iqtisadi böhran yoxdur”, - deyə bəyan etdi. Həmin vaxt, yəqin ki, Karl Marks, Adam Smit kimilər qəbirlərində yuvarlandılar.

 

Deputatlarımızın ictimaiyyəti təəccübləndirə biləcək bu cür açıqlamalarının sayı çoxdur. Bir neçə nümunədən yan keçmək olmaz, bunun üçün ayrıca bir məqaləyə və ya hətta Azərbaycan parlamentarilərinin açıqlamalarından ibarət bütöv bir kitaba ehtiyac var.

 

Azərbaycan Prezidentinin islahat proqramı siyasi idarəetmə sistemi ilə başladı. Böyük məmurlar yerlərini itirdilər və onlarla birlikdə əvvəlki təsir imkanları, gücləri də itirildi. Prezident mühüm siyasi və iqtisadi bəyanatlar verməyə başladı, bunların hər biri ayrıca ətraflı təhlil edilməlidir.

 

Dövlət başçısının başlatdığı proses nəticəsində, əksəriyyətinin YAP-çılardan ibarət olduğu parlament özünü buraxdı və elə bu zaman daha maraqlı məqam başladı. Tənbəl-olmayan, maddi imkanı olan-olmayan, parlamentin məsuliyyətini anlayan-anlamayan, jurnalistlər, blogerlər, mütəxəssislər, professorlar, alimlər, yazıçılar, hüquqşünaslar, həkimlər – hər kəs millət vəkili olmaq sevadına düşdü.

 

Niyə ölkədə hamı deputat olmaq istədi və namizədliyini irəli sürmək qərarına gəldi? Görünən odur ki, Azərbaycanda seçicilərin özlərindən daha çox deputatlığa namizədləri olacaq. Üstəlik, namizədlərin məramları, məqsədləri nədir və 40 min nəfər (bir rayondan olan insanların təxmini sayı) vətəndaş üçün hansı məsuliyyəti daşıdıqlarını başa düşürlərmi?

 

Bütün bunlar vacib deyil. Əsas odur ki, hamısı gələcək deputatlıqlarına inanır. Bunun müsbət tərəfi odur ki, insanlar daxili siyasətlə maraqlanmağa və bu işdə fəal iştirak etməyə başladılar, mənfi tərəfi isə insanların hələ də siyasi mədəniyyətləri və istədiklərini başa düşməmələridir.

 

Digər bir mövzu siyasi partiyaların seçkilərə hazırlığıdır. Demək olar ki, bütün siyasi partiyalar, Milli Şura istisna olmaqla, ölkədə siyasi qüvvələrin sıx rəqabətini ifadə edən seçkilərdə iştirak etmək qərarına gəldi. Bunu gözləyirmişlər kimi görünən müxalifət partiyaları qollarını çırmayaraq dərhal parlament seçkilərinə hazırlaşmağa başladı.

 

Artıq ReAL, Müsavat, Ümid kimi partiyalar öz namizədlərinin siyahısını hazırlayıb. Hərəkətliliyi və təşkili üçün onlara hörmətlə yanaşmaq lazımdır ki, belə qısa müddət ərzində namizədlərini təyin etdilər, qərargah yaratdılar, imzatoplama hazırlıqlarına başladılar və s.

 

Hakim YAP-a gəlincə isə, əsəbi şəkildə kənarda dayanaraq öz strateji susqunluğunu saxlayır. Görünən budur ki, partiya baş verən proseslərlə ayaqlaşmır. YAP-ın bu günə qədər düşünməsi və namizədlərini elan etməməsi onun göstəricisidir ki, onlar nə etməli və necə olduqlarını olduqlarını ayırd edə bilmirlər. Bunun bir neçə səbəbi var:

 

Birincisi, partiyanın seçkidə qalib gələ biləcək, uğur qazandıracaq namizədləri yoxdur. Bu da partiyanın kadr hazırlığı ilə məşğul olmadığını göstərir;

İkincisi, partiyada həqiqətən rəqiblərinə qarşı çıxa biləcək, mübahisədə rəqiblərini susdura biləcək adamları qalmayıb;

Üçüncüsü, YAP öz üzvlərini ideoloji prinsiplərə görə toplamayıb, şərtlərinə və qaydalarına tabe olan insanları toplayıb.

 

Seçkilərə bir ay yarım qalı və hələ də namizədlərin rəsmi qeydiyyatı başlamayıb. MSK namizədləri elan etdikdən sonra 9 fevral seçkilərinə nə ilə gedəcəyimizi söyləmək mümkün olacaq.

Müəllif: Nicat Hacıyev      23 Dekabr 2019 16:00
Siyasət bölməsinə aid digər xəbərlər
Ən çox oxunanlar

Ən son xəbərləri səhifəmizdən də izləyin