Muəllif: Aytən Məmmədova

O kəndin qaranlıq küçələri…

Biz Nəzrin haqda danışırdıq. Yaşıl gözlü, gülüşündən dünya işıqlanan Nəzrin haqda. Hər gün kəndlərindəki evdə soyuq divarlar arasında yuxudan oyanıb, ağır çəkmələrlə məktəbə gedən Nəzrin haqda… Cüzeppe Tornatorenin “Oskar” mükafatı almış “Poradizo” kinoteatrı” filmi nostalji hisslərdən danışdığı qədər həm də əyalətin ümumi mənzərəsini özünəməxsus şəkildə göstərir. Salvatore kinonu çox sevir. Rejissor olmaq istəyir. Kinomexanik Alfredə çox kömək eləyir. Amma rejissor olmaq üçün bu kiçik Cankaldo şəhərini tərk eləmək lazımdır.

Tam mətn
Muəllif: Aytən Məmmədova

Xatirələrin plana düşməsi

İsveçdə oteldə işləyən bir qadınla söhbətləşmişdim. Bakı rusuydu. SSRİ dağılandan sonra Azərbaycanı tərk eləmişdi. Gedib İsveçdə həyata sıfırdan başlamışdı. Bakını necə sevirdi, İlahi! Çoxlu suallar verirdi, sanki məndən şəhərin qoxusunu alırdı… Qadın danışırdı ki, tez-tez yuxusunda Bakını görür. Hava limanında təyyarədən düşür, evlərinə tərəf gedir. Gedir, gedir, amma bir yerdə davam etdirə bilmir. Çünki şəhərin həmin yerində yuxusu yarımçıq qalır. Dəfələrlə eyni yuxunu görüb, hər dəfə də məhz orada xatirələr pərən-pərən düşüb.

Tam mətn
Muəllif: Kamran Mahmudov

Əsas Sual

Bakının işğaldan azad olunmasının 100 illiyini yaşadıq. Nə az, nə çox. Düz 100 il. Millət olaraq, xalq olaraq, dövlət olaraq 100 il bundan əvvəl olanları yenidən xatırladıq. Bu münasibətlə hətta Bakının mərkəzində möhtəşəm parad da keçirildi. İqtidarlı, müxalifətli hər kəs, bir yerdə olmasa da, həmrəy olub bu günü bayram etdi. Dövlət, qeyri-dövlət tədbirləri keçirildi. Fəxrli, fərəhli, qürurlu bir gün yaşadıq. Bakının mərkəzində “mehtər marşı”nın sədaları altında Osmanlı ordusuna məxsus göstərilər də nümayiş olundu.

Tam mətn
Muəllif: Pərviz Cəbrayıl

QIZIL ORDU MƏNİ BELƏ QƏTLƏ YETİRDİ…

O, yenə Rusiyadan gəlirdi. Mən yenə onu qarşılamağa gedirdim. Bu dəfə onu aeroportun sərnişinlər gələn yerindən yox, gömrük terminalından qarşılayacaqdım… Heç cür inana bilmirdim, həmişə aeroportda uzaqdan baxıban gülümsəyə-gülümsəyə  əl eləyib mənə sarı gələn adam bu dəfə iri, çox iri qutuda, sink tabutda gəlirdi.

Tam mətn
Muəllif: Hüseynbala Səlimov

Bakı böyük kəndə necə çevrildi…

Desəm ki, sovet Bakısının vurğunu idim, əlbəttə ki, düzgün olmaz. Əslində mənim buna heç mənəvi haqqım da yoxdur. Mən 1988-ci ildə “bakılı” olmuşam. 88-ci ildə və az sonra Bakıya gələnlər çox olduğundan deməliyəm ki, mən onlardan deyildim, bura Moskva Universitetini bitirəndən sonra təyinatla gəlmişdim. O vaxt yataqxanada bir otaq verdilər mənə. Düz 25 il yaşadım həmin otaqda — evləndim, uşaqlarımız oldu. Binamızda çalışan yaşlı bir suçu vardı — ermənistanlı qaçqın idi.

Tam mətn
Muəllif: Admin_ayna

«Telefonnaya» küçəsi

Bu dəfə Bakının köhnə küçələrindən, xüsusən də indiki 28 May küçəsinin tarixindən danışmışıq.

Tam mətn
Muəllif: İbrahim Nəbioğlu

«Telefonnaya»

“Telefonnaya” köhnə Bakının ən mərkəzi küçələrindən deyildi. Adından da göründüyü kimi küçənin “telefonla” bağlılığı var. Bizim Bakımızda oranın adı “28 Aprel küçəsi” adlanırdı. XX əsrin əvvəllərində “Telefonnaya” Bakının kənar məhəllələrindəndi. O dövrdə telefon nadir bir şey olduğundan ona belə bir adın verilməsi təəccüblü deyil. Bəzi qaynaqlar 1887-ci ildə şəhərdə ilk telefon köşkünün məhz burada qoyulduğunu desələr də “Telefonnaya”nın tarixi bir az fərqlidir… Sovetin son illərində evində Manaf Süleymanovun “Eşitdiklərim, oxuduqlarım, gördüklərim” (Bakı, Azərnəşr, 1987.

Tam mətn